Луѓето кои редовно консумират агруми како портокал и грејпфрут, ризикот од мозочен удар е помал, покажуваат резултатите од истражувањето, цитирани од Франс прес…

Тоа е базирано од 14-годишна анкета, извршена од страна на медицински сестри меѓу 69.622 пациенти во САД. Пациентките дале детални информации за ниваната потрошувачка на овошје и зеленчук. Целта била да се испита ефектот од флавоноидите, кои ги има во овошјето, зеленчукот, црното чоколадо и црвеното вино, врз здравјето.

Се покажало дека пациентите кои јадат повеќе портокали и грејпфрут и испиле поголеми количини сок од ваков вид плодови, се со 19 отсто помал ризик да добијат мозочен удар.

“Истражувањето покажа дека поголемата потрошувачка на овошје и зеленчук и усвојувањето на поголемо количество витамин Ц се поврзани со намалување на ризикот од мозочен удар“, соопштија научници од медицинскиот факултет на универзитетот Источна Англија во Норвич.

“Познато е дека Флавоноидите обезбедуваат некаква форма на заштита преку различни механизми, како подобрување на функциите на крвните садови и имаат против-воспалителен ефект”

Извор: Превентус

Мозочен удар

Фатален во 1/3 од случаите

Мозочниот удар е трета најчеста причина за смрт во разиените земји, следејки ги коронарните болести и ракот, и главна причина за долготрајна физичка, когнитивна, емоционална, социјална и работна неспособност.

Во продолжение на рубриката мозочен удар – прашања и одговори, дознајте како може да се намали ризикот од негово повторно настанување?

Диета

Диета промена на начинот на исхрана, диета со ниска содржина на сол и заситени масти, консумација на храна богата со растителни влакна, овошје и зеленчук.

Редукција на консумацијата на алкохол.

Справување со најважните фактори на ризик

Пушење цигари
-го зголемува ризикот за мозочен удар, срцеви и васкуларни заболувања како и за рак на белите дробови.

Крвен притисок
-редовна контрола на крвниот притисок и третман на покачениот крвен притисок.

Антиагрегациона терапија

Ја спречува агрегацијата на тромбоцити кај пациентите со исхемичен тип на мозочен удар кој настанал како резултат на тромботично зачепување на предходно артериосклеротично променет крвен сад. Докажано е дека оваа терапија може да превенира настанување на нов мозочен удар.Ацетилсалицилната киселина, клопидрогрел и дипиридамол сенајупотребуваните лекови од оваа група.

Антикоагулантна терапија

Се препорачува кај оние пациенти кај кои исхемичниот мозочен удар настанал како резултат на болести на срцето (прележан срцев удар, болести на срцевите валвули или нарушувања на ритамот на срцето, поради кои доага до формирање на емболуси кои преку крвта стигнуваат до мозокот).

Варфаринот и кумаринот се такви лекови и се ефикасни при намалување на ризикот за нов мозочен удар. Голем број на други лекови интерферираат со дејството на антикоагулантите. Пациентите кои ја примаат оваа терапја не треба да консумираат алкохол. При терапијата со овие лекови задолжителна е консултација со матичниот лекар.

Каротидна хирургија и стентирање

потребни се кога причина за исхемичниот мозочен удар е стеснување на луменот на големите крвни садови на вратот (каротидни артерии).

Постојат два начини да се разреши стеснувањето на луменот: еден со оперативен зафат – каротидна ендартеректомија, а вториот начин епоставување на стент во каротидните артерии. Овие процедури го намалуваат ризикот од повторен мозочен удар.

*Кога луменот на каротидната артерија е потполно зачепен овие интервенции не се изведуваат.

специјалист невролог

Да вежбаме или не!!!

Секој човек, без оглед на возраста, способен е за одреден вид физичка активност. Страоста никако не престанува ограничувачки фактор за вежбање.Придобивката од редовна физичка активност кај постарите луѓе се гледа во:

  • Превенција од хроничните болести на срцето и на крвотокот,
  • Намалување на ризикот од појава на висок крвен притисок.
  • Первенција од зголемување на концентарација на маснотии во крвта.
  • Подобрување на липопротеинскиот профил.
  • Намалување на ризикот од дијабетес.
  • Намалување на  ризикот од мозочен удар.
  • Корисен ефект врз автономниот нервен систем.
  • Намалување на ризикот од рак на дебелото црево.
  • Намалување на ризикот од инконтенција.
  • Намалување на прекумерната телесна тежина.
  • Превенција од појава од остеопороза.

Според сите овие податоци, да нечекаме многу, ајде на вежбање.