Прашањето за тоа што претсатвува старост е тесно поврзано со самиот процес.
Староста не е болест туку неодминлива фаза во животниот циклус на секој човек.
Стреењето пак е пророден процес кој започнува уште со самото раѓање и е во корелација со протекување на времето.
Постои физиолошко и патолошко стареење. Физиолошкото стареење всушност претставува хармонично забавување на органите и функциите, додека патолошкото стареење е условено од пореметување на разни функции, органи и системи поради болеста.
Поаѓајќи од тоа дека како почеток на староста во нашата земја е прифатена возраста над 65 години, тоа значи дека следнава периодизација е сосема прифатлива:
- Период на рана старост ( 65-75години)
- Период на старост ( просечна 76-85 години)
- Период на доцна старост( преку 85 години)
Во првата фаза на староста се забележуваат мали знаци на старост но сепак старото лице е со релативно зачувани способности за извршување на секојдевните активности.
Во втората фаза имаме поинтезивни промени, се јавува се поголема успореност на целиот организам.
Во трета фаза симптомите од втората фаза се поинтезивни и многу стари лица во ова фаза не се способни да се грижат сами за себе и најчесто постои потреба од физиолошка како и психосоцијална потреба од своето опкружување.
*Даниела Станојковска ( Завод за социјални дејности)


